Sabaydee! Het is tijd voor het eerste berichtje ;)

Vorige week zondag werd ik na een lange vlucht van Amsterdam naar Bangkok en naar Chiang Mai opgewacht door Laura, die me verwelkomde met blije balonnetjes. Het weerzien was als vanouds! In Chiang Mai (Thailand) hebben we lekker rustig aan gedaan. Even 13 uur de jetlag eruit geslapen, een olie-massage meegepakt en de visjes aan onze vermoeide voetjes laten knabbelen. Ook een paar dagen lekker bijgekomen aan het zwembad in het zonnetje. Het goeie leven dus!

Daarna werd het toch echt tijd om naar Laos te verkassen. Woensdagochtend vertrokken we met het busje naar Chiang Khong, om daar met het bootje de Mekong over te steken en zodoende in Huay Xai te belanden. Daar werden we gelukkig binnen gelaten en onze eerste nacht in dit land was een feit.

Donderdagochtend begonnen we aan de Gibbon Experience Express, 2 dagen en 1 nacht ziplinend door de jungle. We waren met gidsen Ken en Tan, de Canadese Maggie en het Duitse koppel Jan en Magda. Het begin was erg zwaar, een flinke trektocht heuvelopwaarts met de zinderende zon boven ons. Gelukkig kregen we pauzes en al snel werden we beloond met de eerste ziplines. Deze kabels zijn boven de jungle gespannen. Je kunt jezelf bevestigen aan de kabel en vervolgens 700 meter lang genieten van het prachtige uitzicht. Een adembenemende ervaring! Na een paar uur ziplinen kwamen we bij onze boomhut aan. Een hutje 60 meter boven de grond, rieten dak, aan de zijkant helemaal open en natuurlijk prachtig uitzicht. Do I need to say more? Na even wat lychees en nootjes gepeuzeld te hebben, vertrokken we weer voor een rondje ziplinen. ‘s Avonds konden we genieten van de regendouche boven het oerwoud met prachtig zicht. Het toilet met een bezoekersgemiddelde van 16 wespen per minuut was helaas iets minder plezierig. Een nacht met weinig slaap volgde: het was warm, het onweerde en regende, de muggen wisten ons te vinden en de gedachte aan jungleratten die ‘s nachts de boomhut in konden klimmen stelde ons niet gerust. De volgende ochtend werden we om 5 uur wakker gemaakt om dieren te spotten bij de zonsopgang. We waren niet heel enthousiast voor een trekking zonder slaap of ontbijt, maar besloten ervoor te gaan. Maar toen strooide de regen roet in het eten: het begon te gieten en we besloten toch naar de boomhut terug te keren. Daar nog een paar uur slaap gepakt en daarna terug gegaan voor de laatste ziplines met het prachtige uitzicht.

Zaterdag besloten we Luang Nam Ta met een bezoekje te verblijden. We moesten een dagje bijkomen van het tripje. Daarna werden we op onze wenken bediend door Eer (?) van Forest Retrait Laos. De volgende dag gingen we met hem fietsen. Eerst gingen we naar de markt, waar we een korte rondleiding kregen tussen de enorme lappen vlees en de billetjes van levende kikkers. Daarna fietsten we naar de Tai Dam, een stam die gespecialiseerd is in het maken van Lao Lao whiskey. Na een flinke slok besloten we dat het tijd was om kinderen Engelse les te geven. Op de basisschool werden we hartelijk verwelkomd, waarna onze gids ons richting het klaslokaaltje leidde. Vijftien kinderen van ongeveer tien jaar probeerden aandachtig iets van onze enorme kennis op te steken. Vervolgens gingen we ‘huiswaarts’.

De dag daarna namen we het busje naar Nong Khiauw. Dat klinkt een stuk eenvoudiger dan het was, de ingewikkeldere versie klinkt namelijk als volgt:

De bestuurder van de minivan die we geboekt hadden was ziek. Daarom zouden we met de local bus gaan. Die werd omgeboekt tot een VIP bus, zodat we het toch iets luxer zouden hebben. Op het busstation aangekomen bleek dat een slaapbus te zijn. Al balende van het vooruitzicht van acht uur liggend reizen over slechte wegen, stapte ineens iedereen uit. We gingen toch met de lokale bus. Na al deze verwarring werden de boxen naast ons vol open gedraaid en schalden de Laose songs ons in de oren. Het zou nog een lange rit worden, over onverhardde wegen en langs diepe afgronden. Misschien nog het best te vergelijken met een ritje in een losgeslagen achtbaan. Zonder veiligheidsriemen.

Maar goed, Nong Khiauw: prachtig uitzicht, heerlijk rust. Helaas bleek er minder te doen dan we dachten. De grot was niet echt een hoogtepunt hoorden we van anderen, het punt waarvan we prachtig uitzicht zouden hebben was lastig te bereiken en bovendien was de gids aan de prijzige kant. Na een nachtje besloten we daarom terug te keren naar de bewoonde wereld, ook wel bekend als Luang Prabang. Daar zijn we gisteren laat aangekomen (drie uur later vertrokken dan gepland). Vandaag lekker de stad verkend en de tempel Wat Xieng Thong bezocht.

Dat was het wel voor nu! Een hoop gereisd voornamelijk, maar morgen gaan we lekker bijkomen bij een waterval in de buurt. Tot snel!