Nu ik alweer twee weken thuis ben, leek het me wel weer eens tijd voor een blog over de laatste drie weken Thailand ;) Het viel niet mee om regelmatig verslag uit te brengen, aangezien Daisy en ik nogal veel wilden zien in een korte periode. Daarom vanuit Philippine het laatste verslag van mijn negen weken in Azië!

Na de hereniging maandag met Daisy hebben we dinsdag meteen de Wat Tham Seua bezocht, een tempel op 600 meter hoogte. Het schitterende uitzicht konden we alleen bereiken door 1237 treden te doorstaan. Onderweg hadden we gelukkig gezelschap van aapjes en eekhoorns. Ook bleken we als Westerse meisjes een bezienswaardigheid: verschillende Aziaten wilden met ons op de foto.

Woensdagochtend gingen we richting Ko Phi Phi, waar we onze intrek namen in een verblijf met een rots in de badkamer (mooi!), veel vleermuizen buiten de deur en wederom veel trappen (minder mooi…). Nog even een paar uur op het strand gelegen en daarna de strandfeestjes met vuurshows op het eiland verkend. De volgende dag meer strand en meer feestjes. In het kader van de conditie op peil houden hebben we ons nog eens gewaagd aan de trappen richting het viewing point, waar we uitzicht hadden over het eiland. Daarna gegeten met Emma en Emily, twee leuke Engelse meisjes die we in Krabi hadden leren kennen en op Phi Phi weer tegenkwamen.

Vrijdag was het tijd om onze reis te vervolgen richting Phuket. Vanaf daar zouden we opgepikt worden om naar het Khao Sok National Park te gaan. Maar eerst moest met veel pijn en moeite een Thais-Engels telefoongesprek gevoerd worden met de organisatie van de excursie… Zaterdagochtend werden we opgepikt en na een tijdje rijden en een korte koffiebreak kwamen we aan bij het Tsunami museum. Dat stelde niet veel voor, maar we realiseerden ons wel dat het strand waar wij feest hadden gevierd er destijds heel anders bij lag. Ook lag er nog een politieboot die vanuit de zee daar was aangespoeld. Vervolgens gingen we een olifantentrekking doen, maar dat vonden we eigenlijk maar niks. De lieve olifanten hadden het zwaar, sommigen werden niet eens beloond voor hun inspanning en bovendien had de trekking totaal geen nut. Een leermomentje. Na een heerlijke lunch waarbij de hele groep vertederd was door het schattige tamme baby-aapje, werden Daisy en ik eindelijk naar het National Park gebracht. We waren de enige twee die een tweedaagse trip met een overnachting hadden geboekt, dus verlieten we de groep. Na een uur varen met de longtail boat kwamen we aan bij ons kamp, middenin het park, waar alle gebouwen dreven op het water. Het restaurant, de sanitaire ruimte en de huisjes deinden lekker mee toen het hard begon te regenen. ’s Avonds gingen we met de boot nog op night safari, maar helaas lagen de wilde dieren al in bed.

De volgende ochtend rolden we om zeven uur de boot weer in voor een morning safari, waarbij we deze keer wel dieren konden spotten. De apen en indrukwekkende neushoornvogels verstopten zich niet. Na een lekkere pannenkoek begonnen we aan de jungletrekking. Die was gelukkig niet heel zwaar en aangezien we alleen met onze gids op pad waren konden we ons eigen tempo bepalen. Met een bamboevlot zijn we daarna nog naar een grot gegaan. In de jungle hoorden we ook veel wilde dieren en we kregen zelfs de gelegenheid om de jongen van een vogel in het nestje te bewonderen. ’s Middags werden we teruggebracht naar de bewoonde wereld, maar eerst lieten we onze gids nog even kennis maken met Nederlandse muziek. Daarna checkten we in in een heerlijk hotel in Surathani, waar we een twee uur durende Thaise massage namen. Dat bleek wel even andere koek dan een oliemassage. Twee dagen later deden mijn slapen nog pijn van de druk die de masseuse uitgeoefend had! Daarna nog even een rondje gelopen bij de shopping mall, waar we de volgende dag een tuktuk namen richting de catamaran.

Maandagavond kwamen we aan in Ko Phangan. Helaas kwam er nog wat zoekwerk en verwarring op ons pad, aangezien onze gastheer onze boeking niet had doorgekregen. Na deze ellende besloten we nog wat van onze avond te maken door naar het strand te gaan voor een fijn feestje. De volgende dag deden we ’s middags onze inkopen. ’s Avonds begaven we ons opnieuw richting Haad Rin voor het feestgedruis van de Full Moon Party. Dit feest wordt maandelijks gehouden bij volle maan, waarbij vele duizenden toeristen zich massaal op het strand verzamelen. Woensdag deden we het rustig aan: we namen een duik in ons zwembad en genoten van het uitzicht bij zee. Die avond wilden we nog ‘even snel’ een boot boeken om naar Ko Tao te gaan de volgende dag, maar we waren niet de enigen die op dat idee waren gekomen. Alle boten zaten helemaal volgeboekt en het was zodoende onmogelijk van het eiland af te komen. Ook donderdag waren we dus op Ko Phangan en gingen we mee op snorkeltrip. Vrijdagochtend om acht uur vertrokken we weer naar onze volgende bestemming, waarbij we bijna onze boot misten…

’s Middags kwamen we aan in Ko Tao. Na de lunch vonden we gelukkig al snel een dak boven ons hoofd voor niet teveel bahts. Daarna was het tijd voor actie: van vier tot zes uur hebben we lekker intensief aan yoga gedaan. Was eigenlijk erg leuk om te doen en veel intensiever dan je zou verwachten. Die avond liepen we door het stadje en toen bleek er een ladyboy-show te zijn. Dat stond ook nog op onze to-do lijst, dus met camera in de aanslag gingen we kijken. We verbaasden ons keer op keer over het feit dat die vrouwen dus eigenlijk mannen waren. Zaterdag hebben we vervolgens een stranddagje ingelast. ’s Avonds sloten we af met een feestje, waarbij we nog even gesocialized hebben met de lokale Thaise mensen. Zondag was het tijd voor onze tweede snorkeltrip, deze keer met ontzettend mooi koraal en prachtige vissen. Ook nog gestopt op Ko Nangyuan, een prachtig eiland waar we ons weer eens aan een viewing point waagden.

Maandag maakten we vervolgens een lange reis naar Bangkok en namen we een kamer op Khao San Road. Daar kregen we meteen spijt van, gezien de enorme geluidsoverlast haha. ’s Avonds verkenden we de straat een beetje, waarbij we een man ontmoetten die onze chakra’s kon lezen en we ons op een heerlijke voetmassage trakteerden. Dinsdag verlieten we de hoofdstad van Thailand alweer om richting Kanchanaburi te gaan. Daar waren we bijna niet gekomen, aangezien de bus vertrok terwijl ik er nog niet in zat. Gelukkig schreeuwde Daisy moord en brand en besloot de beste man even op ons te wachten ;) Die middag in Kanchanaburi even ontspannen aan het zwembad en een heerlijke oliemassage genomen. Woensdag brachten we een bezoekje aan de Erawan watervallen, één van de mooiste van Thailand met zeven verdiepingen. Daar even gezwommen, alleen waren de huidcellen-etende visjes deze keer nogal groot uitgevallen en was het daardoor weinig relaxed... Na de lunch gingen we richting de spoorweg tussen Thailand en Birma. Voor de aanleg hiervan zijn vele duizenden (dwang)arbeiders gestorven tijdens de Tweede Wereldoorlog. We maakten een ritje met de trein over de spoorweg en vervolgens gingen we richting de Bridge over the River Kwai. We sloten de dag af met een lekker diner.

Donderdag brachten we een bezoekje aan Ayutthaya. ’s Ochtends namen we vroeg de lokale bus. Eenmaal daar aangekomen stalden we onze bagage bij een hotel en namen we een tuktuk naar de tempel Wat Phra Mahathat. Erg indrukwekkend was het hoofd van een buddha dat verstrengeld was met de wortels van de boom. Vervolgens Wat Phra Si Samphet, waar Thaise schoolmeisjes ons interessanter fotomateriaal vonden dan de oude tempel. Tenslotte bezochten we Wat Chai Wattanaram. Onze tuktuk-bestuurder bleek overigens een galante bestuurder, want hij had ondertussen water voor ons gekocht haha. Toen we bagage opgehaald hadden, gingen we meteen de minivan weer in om naar Bangkok te gaan. Daar kozen we dit keer voor een wat rustiger gelegen hostel.

Vrijdagochtend gingen we op zijn Nederlands fietsen door Bangkok, door de smalle steegjes van Chinatown. Het was verbazingwekkend hoe aardig de Thai blijven, zelfs als er elke ochtend een groep nieuwsgierige toeristen langs hun huizen fietsen. We staken de rivier over met het pontje, bezochten enkele tempels en sloegen driemaal op de gong voor geluk. Nadat we teruggekeerd waren was het tijd voor een middagslaapje. ’s Avonds gingen we richting het Baiyoke Sky Hotel, waar we op 309 meter hoogte fantastisch uitzicht hadden over de skyline van Bangkok. Nadat we uitgekeken waren vermaakten we ons nog een tijdje met de decors die opgesteld waren op de 77^e verdieping. Op onze weg naar beneden raakten we aan de praat met een 80-jarige man uit Bangkok die die avond een optreden had verzorgd in het hotel. Toen we weer in de buurt van ons hotel waren, liepen we onze chakra-man weer tegen het lijf. Nadat hij met speciale technieken mijn gehoor in orde had gemaakt, vervolgden we onze weg naar ons hotel.

Zaterdagochtend konden we gelukkig uitslapen tot acht uur. Daarna checkten we in voor onze vliegreis van zondag. Helaas sloop er een foutje in, waarna ik ingecheckt was met Daisy’s gegevens. Nadat ik vijftig minuten in de wacht had gestaan bij KLM en honderd euro telefoonkosten armer was, stelde Trudy ons gerust: ik zou zondagochtend gewoon mee mogen vliegen. Hoezee! Daarna gingen we met de tuktuk naar de tempel met de grootste staande buddha van Bagnkok. Vervolgens met de boot naar het Grand Palace en de Wat Po. Eerst gingen we even eten en na de lunch liepen we Mr. Kosol tegen het lijf. Deze ontzettend vriendelijke man besloot ons een spreekbeurt te geven over zijn leven en zijn familie en wij konden niet anders dan overdonderd luisteren. Hij bleek overal ter wereld te zijn geweest en jaarlijks bezoek te mogen ontvangen van belangrijke monniken en de Thaise Koninklijke familie. Hij liet ons niet weggaan voor hij ons een ontbijtje, 15 baht en een beeldje van een monnik voor geluk had meegegeven. We beloofden hem een kaartje te sturen en drukten nog eenmaal de deurpost zodat ons niks zou overkomen. Daarna haastten Daisy en ik ons naar de Wat Pho, de grootste en oudste tempel van Bangkok, waar de grootste liggende buddha op ons lag te wachten. Ook bekeken we het mooie Grand Palace en daarbijhorend de Emerald Buddha.

Vervolgens gingen we met de taxi naar de Weekend Market, waar we ons verbaasden over de zielige hondjes en katten die half gedrogeerd in te kleine hokjes zaten. Bij de muizen bleek de meerderheid al het leven gelaten te hebben en we zagen nog wat aparte diersoorten die waarschijnlijk illegaal verkocht werden. Na wat gewinkeld te hebben namen we de trein en de BTS Skytrain naar de shopping malls. Daar hebben Daisy en ik wat gegeten en verbaasden we ons over de gigantische winkelcentra. Later namen we de taxi terug en na een laatste rondje over Khao San Road gingen we slapen. Zondag vermaakten we ons op het vliegveld en na een vlucht van 11,5 uur stond ik weer op Nederlandse bodem. Daar wachtten onze moeders ons op met spandoek en bloemen!

Iedereen bedankt voor de leuke berichtjes en interesse in mijn verhalen! Het was/is heel fijn om iedereen weer terug te zien en hoop dat jullie het leuk vonden mijn verhalen te lezen ;)

Sawadee ka!